jeudi 1 janvier 2015

Οι ευχές μου: ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ


Δεν αναγνωρίζω τη χριστιανική χρονολόγηση, δεν αλλάζει τίποτε για μένα είτε περάσαμε στο 2015 είτε όχι, Θα σήμαινε ότι πριν από το Χριστό η έννοια του χρόνου δεν υπήρχε, ενώ οι Έλληνες πρoγόνοι είχαν ως σημαντική θεότητα το Χρόνο. Aλλά δεν αλλάζει τίποτα για κανέναν, μόνο για τους έμπορους που πούλησαν αυτές τις αηδίες σαν τα πυροτεχνήματα. Πουλάνε ψεύτικη χαρά, γίνονται πιο πλούσιοι οι ονειρέμποροι και ύστερα, ο κόσμος επανέρχεται στη σκληρή πραγματικότητα. 

Τα πάντα πουλιούνται σήμερα, ιδικά τα όνειρα. Οι καταναλωτές απατάν τον εαυτό τους με την αγορά ονείρων. Για πιο λόγο να χαίρεται ο κόσμος επειδή περάσαμε από το 2014 στο 2015; τα τελευταία χρόνια, όσο πιο καταστροφική είναι η οικονομική κρίση τόσο πιο έξαλλη είναι η χαρά σε κάθε εκδήλωση: από τις θρησκευτικές γιορτές μέχρι τις εκλογές. 

Το να συμπεριφέρονται έτσι οι μη Έλληνες είναι κατανοητό: δεν έχουν το υπόβαθρο της σοφίας ως κληρονομιά. Αλλά το να συμπεριφέρονται έτσι οι Έλληνες, το θεωρώ απαράδεχτο. Με βασανίζει, με τρώει μέρα νύχτα. Aναρωτιέμαι επανειλημμένως: ΓΙΑΤΙ;

Γιατί οι Έλληνες αρνούνται τις ρίζες τους; ζω στην Ελλάδα 3 ½ χρόνια: χιλιάδες οχήματα σε όλους τους δρόμους της χώρας, 24 ώρες στο εικοσιτετράωρο. Που πάει όλος αυτός ο κόσμος; Αμερικάνικη μουσική παντού, ακόμα και σε μικρό ανελκυστήρα που χωράνε 3 άτομα κάτω από 60 κιλά για να ανεβούν μόνο 4 ορόφους κιόλας. Εκλογές, συνέχεια: δεν αλλάζει τίποτα... Καλπάζων εξισλαμισμός με τη βοήθεια των πολιτικάντηδων, λες και 400 χρόνια δεν ήταν αρκετοί... 


Να κι ο αντιρατσισμός! το ισλάμ, οι ομοφυλόφιλοι, το θηλυκό φύλο, η αναπηρία είναι "ράτσες". Δηλαδή αν μιλάμε εναντίον του εξισλαμισμού, των ομοφυλοφίλων, των φεμινιστών,  κλπ. είμαστε ρατσιστές. Ντροπή μας! είμαστε κακοί άνθρωποι, οι αντιρατσιστές έχουν το μονοπώλιο της καλοσύνης και τα κλειδιά της καθολικής ευτυχίας. 

Η πολιτική πάλι δεν έχει σχέση, βέβαια, με την πολιτική επιστήμη του Αριστοτέλη, λάθος καταλάβαμε όλοι, σε όλο τον πλανήτη εδώ κι αιώνες. Η πολιτική δεν είναι δουλειά των πολιτών, ο δήμος δεν είναι η πολιτεία όπως το είχε ορίσει, είναι το κράτος. Το κράτος είναι μία ολιγαρχία που κάνει ο, τι γουστάρει. Οι νόμοι δεν αφορούν πλέων το δημόσιο δίκαιο αλλά το ιδιωτικό δίκαιο, την δημοτική ζωή αλλά την προσωπική ζωή: είμαι πολίτης ως ομοφυλόφιλος όχι ως μέλος μίας πολιτείας. Πάει αυτό, πέρασε η μόδα. Στην αρχαιότητα, η μόδα του ανθρώπου ήταν άλλη, σήμερα γίνεσαι άνθρωπος αλλιώς. Διαπιστώνουμε, όντως, πόσο ευτυχισμένα, πόσο αρμονικά ζει ο άνθρωπος του 21ου αιώνα, με αυτή τη καινούργια μόδα...

Αφού έχετε εκλογές, εγώ λέω να εκλέξετε μία φεμινίστρια, ντζιχαντίστρια, ανάπηρη και λεσβία ούτως ώστε να γίνει το τέμενος του Βοτανικού η νέα Βουλή των Ελλήνων, μια κι έξω! Οι Έλληνες δεν είναι εκείνοι που δώσανε τα φώτα στους Βαρβάρους; Δεν είναι πρόδρομοι του πολιτισμού; Ορίστε! Ευκαιρία να δείξετε πάλι το παράδειγμα. Το μέλλον της ανθρωπότητας είναι στα χέρια σας!

Θα κάνω όμως, πολύ σεμνά, μία ευχή για τους Έλληνες "ντεμοντέ": να επιστρέψουν στις ρίζες της σοφίας τις οποίες προσπάθησαν με κάθε τρόπο να κόψουν οι διάφοροι κατακτητές, ακόμα και οι ανθέλληνες πολιτικάντηδες που κατέχουν το ελληνικό κράτος και έχουν ως σκοπό να σας κόψουν τα προς το ζην, διότι υπακούν στις διαταγές της ευρωπαϊκής συμμορίας. Χωρίς τα προς το ζην, ένας λαός πεθαίνει και όταν πρόκειται για ελληνικό λαό, σημαίνει τέλος του ελληνισμού, τέλος της σοφίας, επιστροφή της βαρβαρότητας στην ανθρωπότητα. 

Ο καθένας μας έχει στη διάθεση του περίπου 80 χρόνια χρόνο για να συμμετάσχει σε μία σοφή εξέλιξη του Χρόνου. Δεν πρέπει να ακούσουμε αυτά που μας λένε εκείνοι που κατέχουν τα ηνία της εξουσίας είτε κληρικοί, είτε πολιτικάντηδες αλλά να σκέφτεται με σοφία ο καθένας μας και να συνειδητοποιήσει ότι η σωστή διαχείριση του χρόνου μας σημαίνει μακροζωία. Αυτή τη ζωή την αγαπάμε. Και αφού είμαστε άνθρωποι, η σωστή διαχείριση του χρόνου είναι μία και μοναδική. Χαρές της στιγμής, εφήμερες αφήνουν κενά τα οποία πρέπει να γεμίσουν νέες χαρές και πάει λέγοντας. Ο πολλαπλασιασμός αυτών των χαρών οδηγεί τους ανθρώπους στο αντίθετο αποτέλεσμα: αντί να γνωρίζουν επιτέλους την απόλυτη ευτυχία που θα έπρεπε να τους φέρουν τόσες χαρούμενες στιγμές, να γίνεται η ζωή της ανθρωπότητας ένας παράδεισος, πέφτουν σε κατάθλιψη, αυτοκτονούν, αυτοκαταστρέφονται...

*ΧΡΟΝΟΥ ΦΕΙΔΟΥ* και *ΚΑΙΡΟΝ ΠΡΟΣΔΕΧΟΥ* είναι δύο από τα 147 δελφικά παραγγέλματα, ας προσθέσουμε λοιπόν: "να διατηρείς το χρόνο με σοφία".